معانی کلمه : ملازم

۱. کسی که همیشه با کس دیگر باشد، همراه، نوکر.
۲. چیزی که همیشه پیوسته به چیز دیگر باشد.

(مُ زِ ) [ ع . ] (اِفا. ) ۱ - همراه ، نوکر. ۲ - ثابت قدم . ج . ملازمان .

کسی که همیشه باکس دیگرباشد، همراه، نوکر، چیزی که همیشه پیوسته به چیزدیگرباشد
( اسم ) ۱ - کسی یاچیزی که همواره نزد دیگری باشد : [ ... و امیر سعید برلاس را ملازم امیر زاده رستم گردانید ] ( ظفرنامه یزدی . چا . امیر کبیر ۲ ) ۴۱۶:۲ - همیشه باشنده در جایی . ۳ - همراه . ۴ - نوکر خدمتکار . ۵ - مواظب جمع : ملازمین .