معانی کلمه : ملا

ملا. [ م ِ ] (ع اِ) مدت زندگی . ج ، اَملاء ودر لسان ، مَلا ضبط شده است . (از ذیل اقرب الموارد).

ملا. [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مَلاة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). رجوع به ملاة شود.

۱. = ملٲ
۲. (قید) آشکارا.

۱. آخوند.
۲. (صفت) [مجاز] درس‌خوانده؛ باسواد.
۳. [منسوخ] مکتب‌دار؛ معلم.

محل اجتماع گروهی از مردم.
⟨ ملٲ اعلی: [قدیمی]
۱. فرشتگان در عالم بالا.
۲. [مجاز] عالم ارواح مجرده؛ عالم بالا.

(مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گروه مردم . 2 - اشراف قوم . ؛ ~ عام آشکارا، در حضور مردم . ؛ ~اعلی عالم بالا، جهان فرشتگان .

(مُ لْ لا) (اِ.) 1 - آخوند، باسواد. 2 - روحانی . 3 - مکتب دار، معلم . ؛ ~خور (کن .) چیزی که مورد سوءاستفادة کسی یا جمعی شود. ؛ ~ نصرالدین شخصیتی داستانی دارای رف تاری خنده دار و اغلب طنزآمیز.

۱باسواد ۲آخوند

مکتب‌دار

آخوند، روحانی، شیخ

باسواد، تحصیل‌کرده، درس‌خوانده، عالم، فاضل ≠ امی، بی‌سواد، عامی

۱. باسواد، تحصیلکرده، درسخوانده، عالم، فاضل
۲. آخوند، روحانی، شیخ
۳. مکتبدار ≠ امی، بیسواد، عامی