مقدور. [ م َ ] ( ع ص ) تقدیرشده و مقدر. ( ناظم الاطباء ). امر محتوم. ج ، مقادیر. ( از اقرب الموارد ). آنچه اراده خدا بر انجام یافتن آن تعلق گرفته. امر ناگزیر : و کان امراﷲ قدراً مقدوراً. ( قرآن 38/33 ).در تک ایدون جَهَد که باد بزان که تو گویی قضای مقدور است.ابوالفرج رونی.بس قلق نیستم همی دانم رزق مقسوم و بخت مقدور است.مسعودسعد.دیده بی دیدگان به رأی العین شکل مقسوم و صورت مقدور.مسعودسعد.زیر قدر تو...
فرهنگ عمید
۱. انجام شدنی، امکان پذیر، ممکن. ۲. امر حتمی، مقدر. ۳. [قدیمی] قدرت داده شده، توانا شده بر چیزی.
فرهنگ معین
(مَ ) [ ع . ] (اِمف . ) قدرت داده شده ، توانا شده بر چیزی ، ممکن ، شدنی .
فرهنگ فارسی
قدرت داده شده، تواناشده برچیزی ، آنچه درتحت قدرت ودرخورتوانایی است، امرحتمی ۱ - ( اسم ) تقدیر شده اندازه گرفته . ۲ - ( صفت ) آنچه در قدرت شخص باشد . ۳ - میسر ممکن : [ سلطان فرمود ... چندان که توانند و مقدور باشد لشکر بر نشانند . ] ( سلجوقنامه ظهیری . چا . خاور . ۲۵ )
