کسی که اطاعتش شرعا واجب باشد : آن امام مفترض الطاعهع که بفضل و علم و عصمت از اهل زمانه خود ممیزو مخصوص است ....
دانشنامه عمومی
در بحث های کلامی پیرامون امامت و ولایت در شیعه، مُفْتَرَض الطاعه (به معنی کسی که اطاعت او واجب شده است) مقامی است که برای امام در نظر گرفته می شود.غلامی، اصغر (۱۳۸۶). «مفهوم امامت در پرتو آیه ابتلای حضرت ابراهیم علیه السلام». سفینه (۱۷): ۱۱۵–۱۳۹. دریافت شده در ۲۰۱۳-۱۲-۲۹.این مقام جدای از مقام نبوت و رسالت است که دربارهٔ دریافت وحی و ابلاغ آن به مردم اند. شیعیان بر این باورند که اطاعت پیامبر عین اط...
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] مُفْتَرَضُ الطَّاعَة مقامی خاص برای امامان شیعه. به معنای کسی که اطاعت او واجب است. برای اثبات این عقیده، به برخی از آیات و احادیث مانند حدیث منزلت استناد شده است. روایاتی نیز این مقام را انکار کرده آنها را حمل بر تقیه می کنند.مُفْتَرَضُ الطَّاعَة مقامی خاص برای امامان شیعه، به معنای کسی که اطاعت او واجب است. بر پایه روایتی امام صادق(ع) سوگند یاد می کند که در نزد خداوند مقامی بالاتر از...