تلفظ بین المللی : /mˌaq1afrˈakuːb/ تلفظ : [m,aq1afR'aku:b]
لغت نامه دهخدا
مغفرکوب . [ م ِ ف َ ] (نف مرکب ) کوبنده ٔ مغفر. که خود را درهم کوبد. که خود آهنین را کوفته و متلاشی سازد : چو همت است چه حاجت به گرز مغفرکوب چو دولت است چه حاجت به تیر جوشن خای .
