معانی کلمه : مغفره
لغت نامه دهخدا
مغفرة. [ م ِ ف َ رَ ] (ع اِ) زره خود که زیر کلاه پوشند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مِغفَر. ج ، مغافر. (اقرب الموارد). و رجوع به مغفر شود.
مغفرة. [ م ُ ف ِ رَ ] (ع ص ) بز کوهی ماده بابچه . ج ، مغفرات . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ماده بز کوهی بابچه . (از اقرب الموارد). و رجوع به مُغفِر شود.
فرهنگ فارسی
زره خود که زیر کلاه پوشند جمع مغافر