معانی کلمه : مغتذی
لغت نامه دهخدا
مغتذی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) غذایابنده. ( غیاث )( آنندراج ). پرورش یافته. ( ناظم الاطباء ) :
زنده از تود شاد از تو عایلی
مغتذی بیواسطه بی حاملی.
زنده از تود شاد از تو عایلی
مغتذی بیواسطه بی حاملی.
فرهنگ عمید
غذا خورنده.
فرهنگ معین
(مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) غذا خورنده ، خورنده .
(مُ تَ ذا) [ ع . ] 1 - (اِمف .) خورده شده . 2 - (اِ.) در فارسی : غذا، خوراک .
(مُ تَ ذا ) [ ع . ] ۱ - (اِمف . ) خورده شده . ۲ - (اِ. ) در فارسی : غذا، خوراک .
(مُ تَ ) [ ع . ] (اِفا. ) غذا خورنده ، خورنده .
(مُ تَ ) [ ع . ] (اِفا. ) غذا خورنده ، خورنده .
فرهنگ فارسی
( اسم ) غذا خورنده خورنده .
غذا یابنده پرورش یافته
غذا یابنده پرورش یافته
