معانی کلمه : مغاله
لغت نامه دهخدا
مغالة. [ م َ ل َ ] (ع اِ) آمیغ و دغلی و ناراستی و بدی که به حق کسی پیش دیگری گویند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خیانت و غِش ّ. (اقرب الموارد). || (مص ) دروغ بربافتن و بد گفتن به حق کسی نزد سلطان یا عام است . مَغل . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
آمیغ و دغلی و ناراستی و بدی که به حق کسی پیش دیگری گویند .