مُعینُ الدّینِ جُوینی، محمّد ( ـ جوین ۷۸۳/۷۸۱ق)(یا: معین الدین آوه ای) متخلص به معین، شاعر، ادیب و واعظ و عارف مشرب ایرانی. در انداده، از توابع جوین، به دنیا آمد. در تصوف شاگرد شیخ سعدالدین حموی بود. به عراق و آذربایجان سفر کرد و چندی در همدان سکونت داشت. سپس به بغداد، مکه و مدینه رفت و سرانجام به خراسان بازگشت. در موعظه و پند و حدیث و تفسیر دست داشت. قصاید وی بیشتر در توحید خداوند و غزل هایش در م...
