معانی کلمه : معبد
لغت نامه دهخدا
معبد. [م َ ب َ ] (اِخ ) رجوع به ابوخمیصه معبدبن عباد شود.
معبد.[ م ُ ع َب ْ ب ِ ] (ع ص ) عبادت کننده . (ناظم الاطباء).
معبد. [ م ُ ب َ ] (ع ص ) به بندگی گرفته شده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به اِعباد شود.
فرهنگ عمید
محل عبادت، عبادتگاه، پرستشگاه.
فرهنگ معین
(مَ بَ) [ ع . ] (اِ.)جای عبادت ، پرست ش گاه . ج . معابد.
(مُ عَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - گرامی داشته ، مکرم . 2 - راه کوفته و هموار.
(مَ بَ ) [ ع . ] (اِ. )جای عبادت ، پرست ش گاه . ج . معابد.
(مُ عَ بَّ ) [ ع . ] (اِمف . ) ۱ - گرامی داشته ، مکرم . ۲ - راه کوفته و هموار.
(مُ عَ بَّ ) [ ع . ] (اِمف . ) ۱ - گرامی داشته ، مکرم . ۲ - راه کوفته و هموار.
فرهنگ فارسی
هر بنایی، به‌جز مسجد و کلیسا و کنیسه، با کارکرد عبادی در ابعاد و اشکال مختلف
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
آتشکده، خانقاه، دیر، دیمه، صومعه، عبادتخانه، عبادتگاه، کلیسا، کنیسه، هیکل
فرهنگ فارسی ساره
زیگورات
فرهنگستان زبان و ادب
{temple} [باستان شناسی] هر بنایی، به جز مسجد و کلیسا و کنیسه، با کارکرد عبادی در ابعاد و اشکال مختلف