معانی کلمه : معایب
لغت نامه دهخدا
معائب. [ م َ ءِ ] ( ع اِ ) عیبها و بدیها. ج ِ معیب که مصدر میمی است ، به معنی عیب. ( غیاث ) ( آنندراج ). ج ِ مَعاب و مَعابَة . ( منتهی الارب ). و رجوع به معاب و معابة و معایب شود.
فرهنگ عمید
عیب ها.
فرهنگ معین
(مَ یِ ) [ ع . ] (اِ. ) عیب ها، بدی ها.
فرهنگ فارسی
عیبها، بدیها، جمع معاب و معابه
( اسم ) جمع معاب و معابه عیبها .
( اسم ) جمع معاب و معابه عیبها .
مترادف و متضاد
بدیها، زشتیها، عیبها ≠ محاسن
