معانی کلمه : مطیب
لغت نامه دهخدا
مطیب . [ م ُ طَی ْ ی ِ ] (ع ص ) بوی خوش دهنده و پاک شونده . (غیاث ) (آنندراج ).
مطیب . [ م ُ طَی ْ ی َ ] (اِخ ) نام پسر نبی صلی اﷲ علیه و آله و سلم . (منتهی الارب ). یکی از پسران پیغمبر اسلام . (آنندراج ) (از محیطالمحیط).
فرهنگ عمید
پاکیزه و خوش بوشده.
فرهنگ معین
(مُ طَ یَّ ) [ ع . ] (اِمف . ) معطر شده .
فرهنگ فارسی
(اسم ) ۱ - خوشبو کننده معطر سازنده . ۲ - و بش خوش دهنده .
نام پسر نبی صلی الله علیه و آله و سلم یکی از پسران پیغمبر اسلام .
نام پسر نبی صلی الله علیه و آله و سلم یکی از پسران پیغمبر اسلام .
فرهنگ اسم ها
اسم: مطیب (پسر) (عربی) (تلفظ: motayeb) (فارسی: مُطیب) (انگلیسی: motayeb)
معنی: معطرکننده، خوشبو کننده
معنی: معطرکننده، خوشبو کننده
مترادف و متضاد
خوشبوساز، معطرکننده
خوشبو، عطرآلود، معطر ≠ بدبو
