معنی کلمه : مطاء
لغت نامه دهخدا
مطاء. [ م َ ] (ع مص ) (از «م طو») مطو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مطو شود.
مطاء. [ م ِ ] (ع اِ) ج ِ مَطو و مِطْوْ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ). و رجوع به مطو شود.

مطاء. [ م َ ] (ع مص ) (از «م طو») مطو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مطو شود.
مطاء. [ م ِ ] (ع اِ) ج ِ مَطو و مِطْوْ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ). و رجوع به مطو شود.