معانی کلمه : مصلح الدین

مصلح الدین . [ م ُ ل ِ حُدْ د ] (اِخ ) سعدی شیرازی . شاعر معروف قرن هفتم هجری . رجوع به سعدی شود.

مصلح الدین . [ م ُ ل ِ حُدْ د ] (اِخ ) کاملی . از گویندگان و دانشمندان و استادان نامدار قرن دهم هجری در ترکیه بود. در زبان فارسی احاطه و به خطوط نسخ و نستعلیق مهارت داشت . (از قاموس الاعلام ترکی ).

(تلفظ: moslehoddin) (عربی) اصلاح‌کننده در دین ، نیک‌خواه در امور دین ؛ (در اعلام) نام سعدی شیرازی شاعر معروف قرن هفتم هجری قمری.