معانی کلمه : مصدری

تلفظ بین المللی : /masdˈari/ تلفظ :‌ [masd'aRi]

لغت نامه دهخدا

مصدری. [ م َ دَ ] ( ص نسبی ) متعلق ومنسوب به مصدر. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مصدر شود.- وجه مصدری ؛ در دستورهای قدیم ، فعلی را می گفتند که به صورت اسم ( مصدر ) درآمده باشد و غالباً متعاقب صیغه مطلوب یکی از افعال بایستن ، یارستن ،توانستن ، خواستن ، شایستن و... درآید، چون : نخواهم شنیدن ، نیارم گفتن ، نتوانم رفتن ، نباید بستن. در استعمال این صورت در قدیم بیشتر مصدر کامل به کار بوده است ولی امروزه بی...

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به مصدر . یا وجه مصدری فعلی است که بصورت اسم ( مصدر ) در آمده باشد : باید رفتن نشاید گفتن شنیدن . در قدیم وجه مصدری را با ن علامت مصدر استعمال میکردند ولی بمرور زمان مصدر را مخفف آوردند و امروز نیز چنین گویند : نخواه گفت نشاید رفت : اشک حافظ خرد و صبر بدریا انداخت چکند سوز غم عشق نیارست نهفت . ( حافظ )

مترادف و متضاد

batman duties (اسم)

مصدری

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

معانی کلمه : مصدری

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مصدری

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات