معانی کلمه : مصدر

مصدر. [ م َ دَ ] (ع مص ) بازگشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || (اِمص ) بازگشت و انصراف . (از ناظم الاطباء).

مصدر. [ م ُ دِ ] (ع اِ) نام جمادی الاولی است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نام ماه جمادی اول . (ناظم الاطباء). رجوع به جمادی الاول شود.

۱. مقدم‌داشته‌شده.
۲. کسی که به ریاست و بزرگی برقرار گردیده.
۳. کسی که در صدر باشد؛ صدرنشین.

۱. (ادبی) در دستور زبان، کلمه‌ای که آخر آن «تَن» یا «دَن» باشد به شرط آن‌که هرگاه نون را از آخر آن حذف کنند بن ماضی بشود، مثل گفتن، رفتن، زدن.
۲. [قدیمی] بازگشتن‌گاه؛ جای بازگشتن.
۳. [قدیمی] محل صدور.

(مَ دَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای بازگشت . 2 - سرچشمه ، منبع . 3 - فعلی است بدون زمان و ضمائر. ج . مصادر.

(مُ صَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - داشته شده ، درصدر قرار داده . 2 - آنکه به ریاست و صدارت رسیده . 3 - کسی که در صدر جای دارد، صدرنشین .

گماشته

محل‌صدور

اصل، منشا

جای بازگشت

۱. اصل، منشا
۲. محلصدور
۳. جای بازگشت
۴. گماشته

گماشته

ستاک، بن واژه، ریشه