مشأاة. [ م ُ ] (ع مص ) (از «ش ء و») با کسی پیشی گرفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || نبرد کردن با کسی در دویدن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
( مشأاة ) مشأاة. [ م ُ ] ( ع مص ) ( از «ش ء و» ) با کسی پیشی گرفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || نبرد کردن با کسی در دویدن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء...
