مُسلِم بن وَلید (کوفه ح ۱۳۰ـ۲۰۷ق)(مشهور به صریع الغوانی) شاعر و ادیب دورۀ عباسیان. در ۱۸۷ق به بغداد رفت و فضل برمکی او را به دربار هارون الرشید برد. در خلافت مأمون، فضل بن سهل به او منصب صاحب برید جوران داد. او از نخستین استادان بدیع بود و ابوتمّام، دعبل خزاعی، بُحتری و ابن معتز از دنباله روان سبک او بودند. مسلم در استفاده از جناس افراط می کرد و سبکش آمیخته ای از شیوۀ شعر بدوی و اسلوب شهری بود. در...
دانشنامه عمومی
مسلم بن ولید انصاری همچنین شهرت یافته به صَریعُ الغوانی (۷۵۳–۸۱۳م) شاعر عراقی در سدهٔ دوم هجری بود. در شعر بدیعیات سرآمد بود و نزد بزرگان عباسی نفوذ داشت.