تلفظ بین المللی : /mosˈalsal ɡˈuːj/ تلفظ : [mos'alsal g'u:j]
لغت نامه دهخدا
مسلسل گوی. [ م ُ س َ س َ ] ( نف مرکب ) مسلسل گوینده. دارای تسلسل بیان. پی درپی و بدون تعقید و وقفه سخن گوینده. که کلام را متصل و پیاپی گوید : سر زنجیر فکر حلقه ذکری به دستم ده مسلسل گوی مدح خویش کن طبع جوانم را.
