تلفظ بین المللی : /mostˈaʔmer/ تلفظ : [most'a?meR]
لغت نامه دهخدا
مستعمر. [ م ُ ت َ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از استعمار. رجوع به استعمار شود.
مستعمر. [ م ُ ت َم ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استعمار. آبادانی خواه . آنکه از کسی آباد کردن جایی را بخواهد. (اقرب الموارد). || استعمارکننده . رجوع به استعمار شود.
مستعمر. [ م ُ ت َم ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استعمار. آبادانی خواه. آنکه از کسی آب...
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- آنکه ازدیگری آباد کردن جایی رابخواهد. ۲- کسی که بکشوروناحی. دیگر رود تا آنجا را آباد کند و بهره بردارد جمع : مستعمرین.
