معنی کلمه : مستباء
لغت نامه دهخدا
مستباء. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از استباءة. رجوع به استباءة شود.
مستباء. [ م ُ ت َ ب َءْ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استباء. خمر که برای نوشیدن خریده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به استباء شود.

مستباء. [ م ُ ت َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از استباءة. رجوع به استباءة شود.
مستباء. [ م ُ ت َ ب َءْ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استباء. خمر که برای نوشیدن خریده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به استباء شود.