معنی کلمه : مزقه
لغت نامه دهخدا
مزقة. [ م ُ ق َ ] (ع اِ) مرغی است کوچک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مزقة. [ م ِ ق َ ] (ع اِ) پاره ای از جامه ٔ دریده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ، مزق .

مزقة. [ م ُ ق َ ] (ع اِ) مرغی است کوچک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مزقة. [ م ِ ق َ ] (ع اِ) پاره ای از جامه ٔ دریده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ، مزق .