معانی کلمه : مرمت گر
لغت نامه دهخدا
مرمت گر. [ م َ رَم ْ م َ گ َ ] ( ص مرکب ) مرمت کننده. اصلاح کننده. تعمیرگر :
گردل او رخنه کرد زلزله حادثات
شیخ مرمت گر است بر دل ویران او.
گردل او رخنه کرد زلزله حادثات
شیخ مرمت گر است بر دل ویران او.
فرهنگ فارسی
اصلاح کننده
