تلفظ بین المللی : /mˌarq1junˈije/ تلفظ : [m,aRq1jun'ije]
لغت نامه دهخدا
مرقیونیة. [ م َ نی ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از ثنویه منسوب به مرقیون . (از مفاتیح العلوم ). اصحاب مرقیون پیش از دیصانیه بوده اند و آنها گروهی از نصارا هستند نزدیکتر به مانویان از دیصانیه ، گویند که اصل قدیم نور و ظلمت است و موجود سومی آنان را با یکدیگر آمیخته ، و گویند خداوند از شرور منزه است و خلقت همه چیزها خالی از ضرر نیست و خداوند از خلقت همه چیز منزه است و در آن وجود سوم اختلاف کرده اند بعضی گوین...
دانشنامه آزاد فارسی
مَرقیونیِّه (Marcionite)فرقۀ گنوستیکی، پدیدآمده در قرن ۲م به رهبری مرقیون. با این که کلیسا رهبرش مرقیونرا مرتد شناخت (۱۴۴م) پرنفوذ و قدرتمند شد. آن ها معتقد به دو خدا بودند: یک خدای آفریدگار که دنیای مادی را خلق کرده است و جسم و روح انسان بدان تعلق دارد؛ و یک خدای نیکوکار که بدون نسبت ذاتی با کائنات و فقط از سر خیرخواهی پسرش عیسی مسیح را فرستاده است تا انسان را از زندان دنیا نجات دهد و به سرای دیگ...
دانشنامه عمومی
مَرقیونیه یا مذهب مرقیون یا مارسیون گروهی از مسیحییان اولیه با اندیشه هایی نزدیک به مانوی گرایی بودند که کانونشان در خراسان بوده است.لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ مرقیونیةعبدالحسین زرینکوب، تاریخ ایران بعد از اسلام، انتشارات امیرکبیر، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۰۰-۰۰۶۴-۹تاریخ کلیسای قدیم در امپراطوری روم و ایران، تألیف و.م. میلر ترجمه علی نخستین، انتشارات اساطیردانشنامهٔ ادیانآنها نام خود را از پیشوایشان مرقیون--از ...
