معانی کلمه : مرقات

تلفظ بین المللی : /mˈarq1ɑt/ تلفظ :‌ [m'aRq1At]

لغت نامه دهخدا

مرقات . [ م ِ / م َ ] (ع اِ) مرقاة. نردبان و زینه . (غیاث ). پایه . زینه . پله ٔ نردبان . درجه . سُلَّم . پله . پلکان . رجوع به مرقاة شود : و اوتاد طالع از درجات هبوط به مرقات صعود ارتفاع گرفت . (سندبادنامه ص 271). و پادشاه جهاندار بر مرقات بخت بیدار مؤید و کامکار نشسته . (جهانگشای جوینی ). که در زمین منفذی و بر آسمان مرقاتی میجست . (جهانگشای جوینی ). || کنایه از محل صعود و ترقی : یکی طور و یکی ع...

فرهنگ عمید

۱. پلکان.
۲. نردبان.

فرهنگ معین

(مِ ) [ ع . مرقاة ] (اِ. ) ۱ - پلکان . ۲ - نردبان .

فرهنگ فارسی

پلکان، نردبان، مراقی جمع
( اسم ) ۱- پلکان .۲- نردبان : در زمین منفذی و بر آسمان مرقاتی می جست تاخود را از لشکر بی کران بر کران کند . جمع : مراقی .

معانی کلمه : مرقات

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مرقات

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات