معانی کلمه : مرفه
لغت نامه دهخدا
مرفه . [ م ُ رَف ْ ف ِه ْ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ترفیه . رجوع به ترفیه شود. || دهنده ٔ آسایش و راحت . (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. در رفاه و آسایش، آسوده.
۲. (قید ) با آسایش.
۲. (قید ) با آسایش.
فرهنگ معین
(مُ رَ فَّ ) [ ع . ] (اِمف . ) آسوده ، در رفاه و آسایش .
فرهنگ فارسی
دررفاه و آسای ، با آسایش، آسوده ، مرفه الحال: آسوده، تن آسان، آسوده حال
( اسم ) رفاه یافته آسایش داده شده راحت و آسوده : رعایا که ودایع آفریدگارند مرفه و آسوده خاطر توانند زیست . جمع : مرفهین .
( اسم ) رفاه یافته آسایش داده شده راحت و آسوده : رعایا که ودایع آفریدگارند مرفه و آسوده خاطر توانند زیست . جمع : مرفهین .
مترادف و متضاد
آسوده، تنعم‌زده، متنعم، تن‌آسان، راحت، خوش، رفاه‌زده، رفاه‌مند، فارغ‌البال
فرهنگ فارسی ساره
بانوا