تلفظ بین المللی : /mˌaradmˈɑzɑrˌi/ تلفظ : [m,aRadm'AzAR,i]
لغت نامه دهخدا
مردم آزاری . [ م َ دُ ] (حامص مرکب ) ستمگری . اذیت . عمل مردم آزار : مردمی کرد در جهانداری مردمی به ز مردم آزاری . نظامی .بود کارش همه ستمکاری بی وفائی و مردم آزاری . نظامی .به چه کار آیدت جهانداری .مردنت به که مردم آزاری . سعدی .چگونه شکر این نعمت گزارم که زور مردم آزاری ندارم . سعدی .قحبه ٔ پیر از نابکاری چکند که توبه نکند و شحنه ٔ معزول از مردم آزاری . (گلستان ).- مردم آزاری کردن ؛ به خلایق ضر...
