معانی کلمه : مرجعیت
لغت نامه دهخدا
مرجعیت. [ م َ ج َ عی ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِمص ) مرجع بودن. مورد رجوع بودن. محل مراجعه دیگران بودن. رجوع به مرجع شود. || مرجع تقلید بودن. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
(مَ جَ یَّ ) [ ازع . ] (مص جع . ) ۱ - مرجع بودن . ۲ - مرجع تقلید بودن ، مجتهد.
فرهنگ فارسی
۱- مرجع بودن .۲- مرجع تقلید بودن مجتهد : درعصر مرجعیت آیهالله سید ابوالحسن اصفهانی ...
مترادف و متضاد
اجتهاد، فقاهت
