معانی کلمه : مراکب

تلفظ بین المللی : /marˈɑkeb/ تلفظ :‌ [maR'Akeb]

لغت نامه دهخدا

مراکب. [ م َ ک ِ] ( ع اِ ) آن چیزها که بر آنها سوار شوند. ( غیاث اللغات ). مَرْکَب. ( منتهی الارب ). حیوان یا وسائلی که بر آنها سوار شوند و طی طریق کنند، اعم از اسب یا کشتی.رجوع به مرکب شود : بفرموده تا به وجه اعظام و احترام با ساز و عدت و آلت و اهبت و مراکب و موالی با سرخانه و اهالی گردد. ( مرزبان نامه ، از فرهنگ فارسی معین ). بفرمود تا جواری و منشآت و مراکب و سفاین را ترتیب سازد. ( بدایع الازمان...

فرهنگ عمید

مَرکَب#NAME?

= مَرکَب

فرهنگ معین

(مَ کِ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ مرکب .

فرهنگ فارسی

جمع مرکب
( اسم ) جمع مرکب : بفرمود تا بوجه اعظام و احترام باسازوعدت و آلت و اهبت و مراکب و موالی با سرخانه و اهالی گردد .
آنچه بر آن سوار شوند

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مراکب

تلفظ بین المللی : /marˈɑkeb/ تلفظ :‌ [maR'Akeb]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

مَرکَب#NAME?

= مَرکَب

فرهنگ معین

(مَ کِ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ مرکب .

معانی کلمه : مراکب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مراکب

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات