معانی کلمه : مرادبخش
لغت نامه دهخدا
مرادبخش . [ م ُ ب َ ] (اِخ ) از سلاطین مغول (بابری ) هند است و در 1068 هَ . ق . به حکمرانی گجرات هندوستان رسید. رجوع به سلسله های اسلامی ص 305 شود.
فرهنگ عمید
ویژگی کسی یا چیزی که مراد و آرزوی کسی را برآورده سازد: هزار جهد بکردم که یار من باشی / مرادبخش دل بی قرار من باشی (حافظ: ۹۱۲ ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه مراد و آرزوی شخص را بر آورد : هزار جهد بکردم که یار من باشی مراد بخش دل بی قرار من باشی . ( حافظ )
از سلاطین مغول هندی
از سلاطین مغول هندی
دانشنامه عمومی
مترادف و متضاد
۱. مرادده ≠ مرادطلب
۲. کامبخش، کامده ≠ کامطلب