معانی کلمه : مدن
لغت نامه دهخدا
مدن . [ م ُ ] (ع اِ) مُدُن . ج ِ مدینه . رجوع به مُدُن و مدینه شود.
مدن . [ م ُ دِن ن ] (ع ص ) اقامت نماینده . (آنندراج ). ساکن شونده . (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از ادنان . رجوع به ادنان شود.
فرهنگ عمید
مدینه#NAME?
= مدینه
فرهنگ معین
(مُ دُ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ مدینه ، شهرها.
فرهنگ فارسی
شهری است در ایتالیا واقع در ایالت امیلی دارای ۱۸٠/٠٠٠ تن سکنه . در این شهر دانشگاه و کلیساهای قدیمی وجود دارد. کشاورزی و صنایع اتومبیل سازی و کفش دوزی آن معروف و مهم است .
جمع مدینه
( اسم ) جمع مدینه شهرها .
اقامت نماینده
جمع مدینه
( اسم ) جمع مدینه شهرها .
اقامت نماینده
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲۷(بار)
wikialkb: ریشه_مدن