معانی کلمه : مدق
لغت نامه دهخدا
مدق . [ م َ ] (ع مص ) شکستن سنگ را. (از منتهی الارب ). کسر. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).
مدق .[ م َ دَق ق ] (ع اِ) اسم مکان است از دق به معنی کوبیدن : و لم تدرکوا الا مدق الحوافر. (از اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
( اسم ) باریک گرداننده .
آنچه بدان بکوبند
آنچه بدان بکوبند