تلفظ بین المللی : /mˌoxɑtˈereː/ تلفظ : [m,oxAt'eRe:]
لغت نامه دهخدا
( مخاطرة ) مخاطرة. [ م ُ طَ رَ ] ( ع مص ) در خطر اوگندن.( زوزنی ). در خطر افکندن. ( تاج المصادر بیهقی ). خود را در خطر افکندن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). مخاطره. در بلا و در خطر افکندگی و مهلکه و معرض هلاکت و خطر و بیم و هول و ترس از جان و مال. ( ناظم الاطباء ) : چون از آنجا بروی تا به حسینان راه اندر میان دو کوهی است ، و اندر این راه هفتاد و دو آب بباید گذشت...
فرهنگ عمید
۱. خطر. ۲. (اسم مصدر ) [قدیمی] خود را به خطر انداختن. ۳. [قدیمی] خطرناک.
فرهنگ معین
(مُ طَ رَ یا رِ ) [ ع . مخاطرة ] (مص ل . ) خود را به خطر افکندن .
فرهنگ فارسی
خودرابه خ رانداختن ( مصدر ) ۱- خود را در خطر افکندن : و چون راه فراز از آن سنگ پاره بقلعه بغایت تنگ بود و باریک و جای مخاطره زیادت از سه کس مجال ایستادن و با اهل قلعه داد مدافعه و قتال دادن نداشتند . ۲ - بر مال خود گرو بستن .
دانشنامه عمومی
مخاطره یا شرایط مخاطره آمیز (به انگلیسی: Hazard) وضعیت یا هرگونه عامل محیطی، زیستی، شیمیایی، فیزیکی یا مکانیکی است که به طور بالقوه دارای میزانی از تهدید یا تهدیدهای منجر بهبه خطر افتادن سلامتی، آسیب و جراحت به انسان ها؛ یاخسارت به دارایی ها، تجهیزات و ساختمان ها؛ یااز بین بردن مواد یا تولیدات؛ یاکاهش کارایی در اجرای یک یا چند وظیفه از پیش تعیین شده؛ یاایجاد مخاطره برای طبیعت، محیط زیست یا محیط کا...
