معنی کلمه : محنت آور
لغت نامه دهخدا
محنت آور. [ م ِن َ وَ ] (نف مرکب ) که محنت آورد. که رنجور و غمین سازد. که موجب درد و غم و اندوه گردد. که سختی دهد.
کلماتور
محنت آور. [ م ِن َ وَ ] (نف مرکب ) که محنت آورد. که رنجور و غمین سازد. که موجب درد و غم و اندوه گردد. که سختی دهد.