[ویکی فقه] بقایی بخارایی، محمدعارف، سخنور فارسی گوی قرن دهم و یازدهم می باشد.او در بخارا دیده به جهان گشود، همانجا به تحصیل علم پرداخت و از شاگردان ممتاز مولانا عبدالرحمان مُشفقی بود. از او با لقب «خواجه» یاد کرده اند که نشان می دهد وی شخصی بلندپایه بوده است.فعالیت و اشتغال بقاییدر انواع شعر و به ویژه در قصیده سرایی مهارت داشت. ابتدا «مشغولی» و سپس «بقایی» تخلص می کرد. مدتی ملازم دربار پادشاهان از...