محمّد جعفر، دورۀ فرهنگیسومین و آخرین دورۀ فرهنگی شناخته شده در محوطۀ عصر نوسنگی تپۀ علی کُش در جنوب غربی فلات ایران، در دشت رسوبی دِهلُران. قدمت آن به ۶۰۰۰ تا۵۰۰۰ پ م می رسد. مهم ترین تحول فرهنگی این دوره ساخت سفال است. ساخت ابزار سنگی هم چنان ادامه داشت و مردم در خانه های خشتی دارای پیِ سِنگی زندگی می کردند. دیوارها و کف اتاق ها با گِل، اندود و با حصیر فرش می شد. در این دوره، اموات را به حالت نیم...