معنی کلمه : محلوبه
لغت نامه دهخدا
محلوبة. [ م َ ب َ ] (ع ص ) تأنیث محلوب || شتر دوشیدنی : ناقة محلوبة. (منتهی الارب ).
( محلوبة ) محلوبة. [ م َ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث محلوب || شتر دوشیدنی : ناقة محلوبة. ( منتهی الارب ).

محلوبة. [ م َ ب َ ] (ع ص ) تأنیث محلوب || شتر دوشیدنی : ناقة محلوبة. (منتهی الارب ).