معانی کلمه : مجتنب
لغت نامه دهخدا
مجتنب . [ م ُ ت َن َ ] (ع ص ) احترازشده و پرهیزشده . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). || نکوهیده . (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
دوری کننده، کسی که از چیزی اجتناب کند.
فرهنگ معین
(مُ تَ ن ) [ ع . ] (اِفا. ) دوری کننده ، احتراز کننده ، ج . مجتنبین .
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنکه از چیزی اجتناب کند دوری کننده احتراز کننده : و همت مبارک ... از جمیع شهوات نفسانی و هوا حبس جسمانی محترز و مجتنب بوده ... جمع : مجتنبین .
احتراز شده
احتراز شده