معانی کلمه : مجتبی
لغت نامه دهخدا
مجتبی . [ م ُ ت َ با ] (اِخ ) از القاب امام حسن علیه السلام . (ناظم الاطباء). لقب حسن بن علی بن ابیطالب (ع ). و رجوع به حسن بن علی شود.
فرهنگ عمید
برگزیده.
فرهنگ معین
(مُ تَ با ) [ ع . ] (اِمف . ) برگزیده ، پسندیده .
فرهنگ فارسی
برگزیده و پسندیده
( اسم ) ۱ - برگزیده شده : هم موسی از دلالت او گشته مصطنع هم آدم از شفاعت او بوده مجتبی ( مجتبا ) . ( خاقانی ) ۲ - نام مردان از جمله لقب حسن ع ابن علی ع .
برگزیننده چیزی را
( اسم ) ۱ - برگزیده شده : هم موسی از دلالت او گشته مصطنع هم آدم از شفاعت او بوده مجتبی ( مجتبا ) . ( خاقانی ) ۲ - نام مردان از جمله لقب حسن ع ابن علی ع .
برگزیننده چیزی را
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: mojtabā) (عربی) (در قدیم) برگزیده شده ، انتخاب شده . (در اعلام) لقب حسن بن علی امام دوم شیعیان (امام حسن مجتبی) (ع) .