مجالِس سَبعَهتألیف مولوی، کتابی به فارسی، مجموعۀ هفت خطبۀ مؤلف برای مریدان. تاریخ دقیقِ املای این خطابه ها معلوم نیست، اما از آن جا که ابیاتی از ولدنامه در آن مندرج است و به این قرینه که سلطان ولد این منظومه را پس از ۶۹۱ و پیش از ۷۱۲ ق سروده، بازخوانی و ویرایش نهایی مجالس سبعه می باید در طول همین ۲۱ سال انجام شده باشد. این مجالس، با خطبه ای عربی آغاز شده و سجع گونه اند. طول این مجالس متفاوت است و ...
دانشنامه عمومی
مجالس سبعه (به معنی «هفت خطابه»)، یکی از آثار منثور مولانا جلال الدین محمد بلخی، و مجموعهٔ مواعظ و مجالس مولانا یعنی سخنانی است که به وجه اندرز و به طریق تذکیر بر سر منبر بیان کرده است. مولوی در مجالس سبعه به شیوه خطیبان عمل کرده، در آغاز کلام، آیه ای از قرآن را آورده و سپس ضمن شرح و تفسیر آن آیه، حدیثی از محمد را بیان کرده و آن را با شعر و قصه پرورانده است. شباهت چشم گیری که بین اسلوب مثنوی با شی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] «مجالس سبعه مولانا»، به زبان فارسی، اثری است ارزنده، حاوی چند خطابه از مولانا جلال الدین محمد بلخی، معروف به مولوی.این کتاب، مجموعه هفت خطابه از مولانا و یادگار ایامی است که او به منبر می رفته و برای مریدان وعظ می کرده است. دست کم یکی از این خطابه ها به اوایل جوانی مولانا برمی گردد که پدر و مادرش هر دو زنده بوده اند. متن موجود«مجالس سبعه»، البته دست کاری شده است و شاهد گویای این دست کار...