متکلم . [ م ُ ت َ ک َل ْ ل َ ] (ع اِ) جای سخن . یقال : ما اجد متکلماً؛ ای موضع کلام . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).
۱. کسی که سخن میگوید؛ تکلمکننده؛ گوینده؛ سخنگو.
۲. کسی که در علم کلام تبحر دارد؛ دانشمند علم کلام.
۳. از نامهای خداوند.
۴. [قدیمی] خطیب.
〈 متکلمِ معالغیر: (ادبی) در دستور زبان، اولشخص جمع.
〈 متکلمِ وحده: (ادبی) در دستور زبان، اولشخص مفرد.
عالم کلام، کلامی ≠ فیلسوف، فسلفهدان
خطیب، سخنگو، گوینده، ناطق ≠ مستمع، شنونده
۱. خطیب، سخنگو، گوینده، ناطق
۲. عالم کلام، کلامی ≠ مستمع، شنونده
۳. فیلسوف، فسلفهدان
سخنگو