تلفظ بین المللی : /mˌotatˈɑjeʔ/ تلفظ : [m,otat'Aje?]
لغت نامه دهخدا
متتایع. [ م ُ ت َ ی ِ ] ( ع ص ) ستیهنده و خودرای و بر روی درافتنده در بدی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). کسی که درپیچد به بدی و خودرأیی درآن کند. ( ناظم الاطباء ). || سرعت نماینده.( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که بستیهد و عجله کنددر هر کاری. ( ناظم الاطباء ). || بادی که تاراند مر گیاه را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). بادی که پراکنده کند گرد و خاک را و ببرد گیاه خشک را. ( از منتهی الارب ...
