متأسف. [ م ُ ت َ ءَس ْ س ِ ] ( ع ص ) دریغکننده و درد خورنده و اندوهگین. ( آنندراج ). کسی که تأسف دارد. ( ناظم الاطباء ). مهموم و محزون و کسی که دریغ می خورد و اندوهگین است. ( ناظم الاطباء ) : که عدل او ملجاءملهوفان و فضل او منجای متأسفان است. ( سندبادنامه ص 216 ). پس از همه راضی باشد نه بر هیچ فائت متأسف. ( اوصاف الاشراف ). و رجوع به تأسف و ماده بعد شود.