مبغوض. [ م َ ] ( ع ص ) دشمن داشته شده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). در تداول فارسی زبانان بمعنی مُبغَض است. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : نام او محبوب از ذات ویست نام این مبغوض ز آفات ویست.مولوی.و آفرید او وصفهای عارضی که کسی مبغوض می گردد رضی.مولوی.و رجوع به نشریه دانشکده ادبیات تبریز شماره 10 سال اول ص 39 شود....
فرهنگ عمید
مورد بغض و خشم واقع شده، دشمن داشته شده.
فرهنگ معین
(مَ ) [ ع . ] (اِمف . ) مورد بغض و خشم واقع شده .
فرهنگ فارسی
دشمن داشته شده، موردبغض وخشم واقع شده(صحیح آن مبغض است )( اسم ) مبغض دشمن داشته . توضیح از کلمات ساختگی است که بجای مبغض بر وزن محکم استعمال میشود و فعل آن ابغض بر وزن اکرم است ( حریری در کتاب دررالغواص فی اوهام الخواص قسطنطنیه ۱۲۹۹ ص ۲۲ گوید : من اوهامهم ایضا فی تغییر صیغه المفاعیل و هومن مفاضح اللحن الشنیع قولهم قلب متعوب و عمل مفسود و رجل مبغوض و وجه القول ان یقال قلب متعب و عمل مفسد و رجل مبغض...
