مباهته یک اصطلاح در فقه امامیه است که برگرفته از یک حدیث نبوی نقل شده در کتاب اصول کافی است، که دربارهٔ نحوه مواجهه مسلمانان با دشمنان دین بحث می کند. این حدیث به لحاظ سندیت، یک حدیث صحیح محسوب می شود.تردید در معنای یک واژه (به عربی: باهِتوهُم)، منجر به بروز اختلاف نظر میان فقها شده و دو نظریه اصلی در مورد معنی آن وجود دارد: بیشتر فقها آن را به معنای «مبهوت کردن » در نظر گرفته اند در حالی که عده ک...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مباهته عنوانی فقهی است که از عبارت «باهتوهم» در روایت گرفته شده است. در معنای آن تردید است.این اختلاف در معنا، موجب اختلاف در جواز و عدم جواز تهمت به اهل بدعت شده است. برخی فقها آن را به معنای «اقناع و آوردن دلایل محکم» در برابر مخالفین معنا کرده اند و جواز «بهتان» به اهل بدعت را مردود شمرده اند. در مقابل بعضی از فقها آن را از باب «بهتان» شمرده و مباهته را به معنای «تهمت زدن» دانسته اند...
