معانی کلمه : مایه ور

تلفظ بین المللی : /mˌɑje vˈar/ تلفظ :‌ [m,Aje v'aR]

لغت نامه دهخدا

مایه ور. [ ی َ / ی ِ وَ ] ( ص مرکب ) مالدار و دولتمند و مایه دار. ( ناظم الاطباء ). صاحب مایه. که سرمایه دارد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) : نوشتند کز روم صد مایه ورهمی باز خرند خویشان به زر.فردوسی.به خواهش گرفتند بیچارگان وزان مایه ور مرد بازارگان.فردوسی.منیژه بدو گفت کز کاروان یکی مایه ور مرد بازارگان.فردوسی.یکی مایه ور مالدار ایدر است که گنجش زگنج تو افزون تراست.فردوسی.یکی مایه ور مرد بازارگا...

فرهنگ عمید

۱. مایه دار، مال دار، سرمایه دار.
۲. باشکوه.
۳. ارزشمند.

فرهنگ فارسی

۱- آنکه دارای سرمایه است مالدار . ۲- ارجمند بزرگوار : یکی مایه ور پور اسفندیار که نوش آذرش خواندی شهریار . ( شا . بخ ۳ ) ۱۵۶۵ : ۶- باحشمت عالی : چنان چون ببایست بنواختشان یکی مایه ور جایگه ساختشان . ( شا.بخ ۱۸۲۷ : ۷ )

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مایه ور

تلفظ بین المللی : /mˌɑje vˈar/ تلفظ :‌ [m,Aje v'aR]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

۱. مایه دار، مال دار، سرمایه دار.
۲. باشکوه.
۳. ارزشمند.

معانی کلمه : مایه ور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : مایه ور

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات