مارغن. [ غ َ ] ( اِ ) مارزن. مارکش. عصائی که بر سر سیخی دارد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
دانشنامه عمومی
مارغن به چوبدستی ای گفته می شود که در ایران باستان و در نزد زرتشتیان برای کشتن خرفستران استفاده می شده است.اشرف خسروی و دکتر سیدکاظم موسوی، «کاوه، آهنگری فرودست یا خدایی فرود آمده»، مجله بوستان ادب دانشگاه شیراز، دوره اول، شماره اول، بهار ۱۳۸۸، پیاپی ۱/۵۵به نقل از دهخدا مارغن عصائی که بر سر سیخی دارد. در منابع دیگر آمده است که مارغن چوبی بود که بر سر آن تکه چرمی بود و بهدینان همواره آنرا در دست دا...