تلفظ بین المللی : /mˌɑdarˈɑvard/ تلفظ : [m,AdaR'AvaRd]
لغت نامه دهخدا
( مادرآورد ) مادرآورد. [ دَ وَ ] ( ن مف مرکب ) مادرآورده. به ارث رسیده از مادر. موروثی. مادرزاد. آنچه که از مادر رسیده باشد. ذاتی : مرا هست این نکوئی مادرآوردمرا دایه به مهر و ناز پرورد.( ویس و رامین ).دشمن ز نحوس مادرآوردآغاز مخالفت برآورد.( تحفةالعراقین ).بروزگار هوای تو کم شود، نی نی هوای تو عرضی نیست مادرآورد است.خاقانی.وفا خصلت مادرآورد توست مگرد از سرشتی که بود از نخست.نظامی.فغان من از دست ج...
