لیچار. (اِ) گفتار بیهوده و گاهی مضحک و گاهی هرزه . رجوع به مدخل بعد شود.
لیچار. (اِ) ریچار که مطلق مربا باشد عموماً و مربائی را که از دوشاب سازند خصوصاً و آنچه از شیر و دوغ و ماست بپزند به هر نحو که باشد. (برهان ). لیچال : یکی غرم بریان و نان از برش نمکدان لیچار گرد اندرش . فردوسی .ترش دیدم جهانی رامن از ترس از آن دوشاب چون لیچار گشتم .مولوی ....
(اِ. )۱ - (عا. )سخنان بیهوده وبی معنی . ۲ - مربا. ریچار، ریچال ، لیچال نیز گفته می شود. ،~ بار کسی کردن کنایه از: سخن درشت یا متلک نیش دار به کسی گفتن .
فرهنگ فارسی
مربا، سخنان بیهوده ودرهم ونامربوطنیزمیگویند ( اسم ) ۱- مربا( عموما ) . ۲- مربایی که از دوشاب سازند ( خصوصا ) . ۳- آنچه که از شیر ودوغ و ماست پزند : یکی غرم بریان و نان از برش نمکدان لیچار گرد اندرش . ( شا . لغ. ) ۴- سخن ناروا و ناپسند که باشخاص گویند .