لوکوک، پیِر (۱۹۳۹)(Lecoq, Pierre)ایران شناس بلژیکی. در ۱۹۷۳ از دانشگاه لیژ و در ۱۹۸۳ از دانشگاه سوربون دانشنامۀ دکتری زبان های شرقی گرفت. دربارۀ گویش های نواحی مرکزی ایران پژوهش کرده است. پژوهشگر مرکز ملی پژوهش های علمی و سپس استاد زبان شناسی در مدرسۀ مطالعات عالی پاریس بود. از آثارش: گویش ابیانه (۱۹۷۴)؛ خط میخی فارسی باستان (۱۹۷۴)؛ گویش ابوزیدآباد (۱۹۷۵)؛ گویش سیوندی (۱۹۷۹)؛ طبقه بندی زبان های با...